در قبل برای ساختوساز استارت دور تا دور بنا را پی 50 در 50 می کندند تا به خاک بکر دسترسی پیدا کنند. برای جای شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد ستون ها تا 1.20 متر چاهک کنده می شد و بعد از گذاشتن تخته سنگ، آنهارا تراز می کردند. ستون ها دارای کلاهک بودند. این ستون رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد ها را سرپا می کردند و دوش کش (تیر چوبی) را روی آن می گذاشتند و آن گاه با اسکو (میخ دوسر) به آن استحکام می بخشیدند. پس آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد از این کارها نوبت چوب ریزی و تخته ریزی و نال کوبی (1) بود و سپس فرصت پوشاندن آنها با گل فرا می رسید. ستون های طبقه بالا را اول سر پا می کردند و بادبند ضربدری فی مابین آنها می زدند. در میان ستون ها، ستون کمکی به فاصله 50 سانت می گذاشتند و روی ستون مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد را با شمیش (شاخه درخت شبیه میله گرد 18) می بافتند. آن گاه روی آن را با گل می پوشاندند و بعد گل کاری (به ظرافت گچ کاری) اجرا می دادند. سقف چوب ریزی و تخته کوبی میشد و روی آن را گل می کردند. نوع بام خانه ها هم از نوع قاطر پا چوبی بود که روی آن با چوب یا سفال یا حلب و یا ایرانیت پوشیده میشد. ستون ها از چوب درخت سرخدار بودند و چوب سقف اتاق ها نیز اغلب از فرآورده نرات بود. آشپزخانه و توالت در ایوان قرار داشت. نحوه دکورا سیون اتاق ها و فضاها به این صورت بود: اول حیاط، بعد در بین خانه (پذیرایی) و بعد اتاق خواب ها که اتاق خواب مهمان کنار ایوان قرار داشت. تحت زمین هم به کارگاه بافندگی اختصاص داشت و گاهی هم به عنوان آشپزخانه نیاز خانواده را برطرف می کرد. بد نیست بدانید مناطق مهم روستای زیارت مبنی بر قیمت زمین و امکانات عبارتند از: 1- بافت روستا و قسمتی از کفتر خوسه 2- حوزه میدان و سرخ چشمه 3- کفتر خوسه 4- جاده آبشار و گاو خوسه 5- دلوا و حاجیللم 6- جوزستان و نخود چشمه و ادیم 7- تپه و گرگولو 8- سرتخته 9- شهربت و تول بنروستای زیارت در دهستان استرآباد جنوبی جایدارد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۶۴ تن در قالب ۴۷۸ خانوار است. میانگین عمر بالای مردم یکی از ویژگی های قابل توجه آنهاست که از طریق زندگی و استفاده از مواد غذایی جنگلی ناشی میگردد. مردم زیارت را گالش میدانند؛ یعنی هر که به دامداری و رشد گاو و گوسفند درگیر می باشد. گالش ها در بخش ها کوهستانی رودسر در شرق گیلان تا رامسر در غرب مازندران حضور داراهستند. البته گالش های زیارت در حال ترک سبک زندگی گله داری سنتی میباشند و به ندرت به کارهای کشاورزی و ساختوساز روی می آورند. گالشهای زیارت خودشان را مازندرانی فکر میکنند؛ البته گویش و گویش خود را زیارتی یا زبان روستایی می نامند؛ مخلوطی از پهلوی وسط، دیلمی و کتولی و لهجه کهن گرگانی. گویش زیارتی به شدت زیر تاثیر لهجه فارسی قرار دارد و این تاثیر در تمام سطوح صرفی، نحوی و واژگانی آن حفظ شده است ولی نامونشان مازندرانی نیز در آن حس میشود. در اینجا به برخی اصطلاحات رایج در فرهنگ و تمدن این مردم می پردازیم: یوری (یاوری): این کلمه و واژه بخشی از فرهنگ مردم روستا را بیان می کند؛ در اینجا تمامی فارغ از چشم داشت به کمک هم میروند. یوری بلندمرتبه روستا در 50 سال پیش رخداد؛ وقتی که کل این محل در یک هفته لوله کشی شد و موقتا هم از همان سیستم لوله کشی استفاده می شود. واش به واش: نوعی تقسیم زمین در قبل بوده است که بر اساس آن به صورت زبانی و بر محور پشت گرمی متقابل صورت می گرفت؛ حتا بدون حدس متراژ و گواهی و پلاک زمین. این شیوه هنوز هم مورد قبول ساکنان روستا می باشد. چمتا کش: این عبارت برای اشاره به کسی به کار می رفت که در شکار همراه شکارچیان بود و وظیفه حمل وسایل آنان و شکار را بر عهده داشت و در آخر سهمی از گوشت شکار نصیبش میشد. پلنگ تله: نوعی تله که در پیش از آن برای به دام انداختن پلنگ دزد (پلنگ حمله کننده به دام) استفاده می کردند. شوکا و خوک شکار اصلی پلنگ هستند. امروزه این اصطلاح برای اشاره به نهایت مکری که برای دشمن و گرفتن دزد می توان به کار برد به کار گیری میگردد. دله گیری: حدود 50 الی 60 سال پیش افراد فرصت طلب که دلال پوست سمور بودند به این روستا آمدند و با پرداخت مبلغ قابل توجه مردم را به شکار این مو جود تشویق کردند. بعضا از کشاورزان به دلیل به صرفه نبودن کشاورزی به دله گیری روی آوردند و پول نه بخش خود کردند. اینک دله گیری یک اصطلاح می باشد و زمانی که کاری مقرون به صرفه نیست و منجر به قبول یک شغل پَست و مقطعی و پردرآمد می شود به عمل می رود. در اینجا برخی مراسم جالب روستا را به شما معرفی میکنیم: آفتاب کنک: در قبلی مراسمی در زمستان برگزار می شد تا آفتاب بالا بیاید و زمین را گرم کند. مراسم نوروزی: رفتن بر راز مزار عزیزان بعداز چهارشنبه سوری و دو سه روز باقی مانده به عید صورت می گیرد و مردم برای درگذشتگان شمع روشن می کنند. در قبل پس از ساعت تحویل و اعمال روءیت کرد و بازدید در نوروز چلیک بازی و تاب بازی از تفریحات مردم بود. عیدی گردشی: ریش سفیدان و افراد میانسال به صورت گروهی لحظاتی بعد از ساعت تحویل راهی منازل اشخاصی می شوند که در سال پیش از دنیا رفته اند. آنان ضمن دلجویی از بازماندگان عید را هم تهنیت می گویند. کودک ها هم بر درب منزل هم روستایی های خود ضربه میزنند تا تخم مرغ و سنجد و شکلات و... عیدی بگیرند.
در قبل برای ساختوساز استارت دور تا دور بنا را پی 50 در 50 می کندند تا به خاک بکر دسترسی پیدا کنند. برای جای شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد ستون ها تا 1.20 متر چاهک کنده می شد و بعد از گذاشتن تخته سنگ، آنهارا تراز می کردند. ستون ها دارای کلاهک بودند. این ستون رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد ها را سرپا می کردند و دوش کش (تیر چوبی) را روی آن می گذاشتند و آن گاه با اسکو (میخ دوسر) به آن استحکام می بخشیدند. پس آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد از این کارها نوبت چوب ریزی و تخته ریزی و نال کوبی (1) بود و سپس فرصت پوشاندن آنها با گل فرا می رسید. ستون های طبقه بالا را اول سر پا می کردند و بادبند ضربدری فی مابین آنها می زدند. در میان ستون ها، ستون کمکی به فاصله 50 سانت می گذاشتند و روی ستون مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد را با شمیش (شاخه درخت شبیه میله گرد 18) می بافتند. آن گاه روی آن را با گل می پوشاندند و بعد گل کاری (به ظرافت گچ کاری) اجرا می دادند. سقف چوب ریزی و تخته کوبی میشد و روی آن را گل می کردند. نوع بام خانه ها هم از نوع قاطر پا چوبی بود که روی آن با چوب یا سفال یا حلب و یا ایرانیت پوشیده میشد. ستون ها از چوب درخت سرخدار بودند و چوب سقف اتاق ها نیز اغلب از فرآورده نرات بود. آشپزخانه و توالت در ایوان قرار داشت. نحوه دکورا سیون اتاق ها و فضاها به این صورت بود: اول حیاط، بعد در بین خانه (پذیرایی) و بعد اتاق خواب ها که اتاق خواب مهمان کنار ایوان قرار داشت. تحت زمین هم به کارگاه بافندگی اختصاص داشت و گاهی هم به عنوان آشپزخانه نیاز خانواده را برطرف می کرد. بد نیست بدانید مناطق مهم روستای زیارت مبنی بر قیمت زمین و امکانات عبارتند از: 1- بافت روستا و قسمتی از کفتر خوسه 2- حوزه میدان و سرخ چشمه 3- کفتر خوسه 4- جاده آبشار و گاو خوسه 5- دلوا و حاجیللم 6- جوزستان و نخود چشمه و ادیم 7- تپه و گرگولو 8- سرتخته 9- شهربت و تول بنروستای زیارت در دهستان استرآباد جنوبی جایدارد و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۱۹۶۴ تن در قالب ۴۷۸ خانوار است. میانگین عمر بالای مردم یکی از ویژگی های قابل توجه آنهاست که از طریق زندگی و استفاده از مواد غذایی جنگلی ناشی میگردد. مردم زیارت را گالش میدانند؛ یعنی هر که به دامداری و رشد گاو و گوسفند درگیر می باشد. گالش ها در بخش ها کوهستانی رودسر در شرق گیلان تا رامسر در غرب مازندران حضور داراهستند. البته گالش های زیارت در حال ترک سبک زندگی گله داری سنتی میباشند و به ندرت به کارهای کشاورزی و ساختوساز روی می آورند. گالشهای زیارت خودشان را مازندرانی فکر میکنند؛ البته گویش و گویش خود را زیارتی یا زبان روستایی می نامند؛ مخلوطی از پهلوی وسط، دیلمی و کتولی و لهجه کهن گرگانی. گویش زیارتی به شدت زیر تاثیر لهجه فارسی قرار دارد و این تاثیر در تمام سطوح صرفی، نحوی و واژگانی آن حفظ شده است ولی نامونشان مازندرانی نیز در آن حس میشود. در اینجا به برخی اصطلاحات رایج در فرهنگ و تمدن این مردم می پردازیم: یوری (یاوری): این کلمه و واژه بخشی از فرهنگ مردم روستا را بیان می کند؛ در اینجا تمامی فارغ از چشم داشت به کمک هم میروند. یوری بلندمرتبه روستا در 50 سال پیش رخداد؛ وقتی که کل این محل در یک هفته لوله کشی شد و موقتا هم از همان سیستم لوله کشی استفاده می شود. واش به واش: نوعی تقسیم زمین در قبل بوده است که بر اساس آن به صورت زبانی و بر محور پشت گرمی متقابل صورت می گرفت؛ حتا بدون حدس متراژ و گواهی و پلاک زمین. این شیوه هنوز هم مورد قبول ساکنان روستا می باشد. چمتا کش: این عبارت برای اشاره به کسی به کار می رفت که در شکار همراه شکارچیان بود و وظیفه حمل وسایل آنان و شکار را بر عهده داشت و در آخر سهمی از گوشت شکار نصیبش میشد. پلنگ تله: نوعی تله که در پیش از آن برای به دام انداختن پلنگ دزد (پلنگ حمله کننده به دام) استفاده می کردند. شوکا و خوک شکار اصلی پلنگ هستند. امروزه این اصطلاح برای اشاره به نهایت مکری که برای دشمن و گرفتن دزد می توان به کار برد به کار گیری میگردد. دله گیری: حدود 50 الی 60 سال پیش افراد فرصت طلب که دلال پوست سمور بودند به این روستا آمدند و با پرداخت مبلغ قابل توجه مردم را به شکار این مو جود تشویق کردند. بعضا از کشاورزان به دلیل به صرفه نبودن کشاورزی به دله گیری روی آوردند و پول نه بخش خود کردند. اینک دله گیری یک اصطلاح می باشد و زمانی که کاری مقرون به صرفه نیست و منجر به قبول یک شغل پَست و مقطعی و پردرآمد می شود به عمل می رود. در اینجا برخی مراسم جالب روستا را به شما معرفی میکنیم: آفتاب کنک: در قبلی مراسمی در زمستان برگزار می شد تا آفتاب بالا بیاید و زمین را گرم کند. مراسم نوروزی: رفتن بر راز مزار عزیزان بعداز چهارشنبه سوری و دو سه روز باقی مانده به عید صورت می گیرد و مردم برای درگذشتگان شمع روشن می کنند. در قبل پس از ساعت تحویل و اعمال روءیت کرد و بازدید در نوروز چلیک بازی و تاب بازی از تفریحات مردم بود. عیدی گردشی: ریش سفیدان و افراد میانسال به صورت گروهی لحظاتی بعد از ساعت تحویل راهی منازل اشخاصی می شوند که در سال پیش از دنیا رفته اند. آنان ضمن دلجویی از بازماندگان عید را هم تهنیت می گویند. کودک ها هم بر درب منزل هم روستایی های خود ضربه میزنند تا تخم مرغ و سنجد و شکلات و... عیدی بگیرند.

بررسی فعالیتهای فرهنگی، آموزشی و اجتماعی مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد