حادثه مکتب فیضیه واقعه‌ای میباشد که در عصر پهلوی در مکتب فیضیه قم چهره بخشید و عامل ها حکومت سلطان با برهم زدن مراسم عزاداری شهید شدن امام راست گو(ع) در آدینه ۲ فروددین ماه سال ۱۳۴۲ش مصادف با (۲۵ شوال ۱۳۸۲ق) به ضرب‌وشتم طلاب و عموم پرداختند. این رخداد، دیباچه نهضت اسلامی بود که به برد انقلاب اسلامی و تشکیل کشور‌ایران مسجد غدیر بلوار معلم مشهد انجامید.
پیشینه و قضیه‌های اتفاق
بعداز درگذشت آیت‌الله بروجردی زعیم حوزه علمیه و مرجع تبعیت شیعه ها، در سال ۱۳۴۰ش، مراحل مبارزات حوزویان و عموم با طاغوت و حکومت پهلوی، وارد زمان جدیدی شد و صورت مسجد غدیر فلاحی مشهد علنی یافت.
«لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی»، «حق رأی زنان»، «قول به کتاب آسمانی به مکان قرآن» و «رفراندم انقلاب سپید فرمانروا» از مواقعی بود که هرمورد به دلایل و علت‌هایی اعتراض روحانیت و در رأس وی، آیت الله سید روح الله خمینی را که فعلا شخصیت طراز نخستین حوزه به شمار می رفت مسجد بابا غدیر مشهد مهیا آورد.
این اعتراضات و زد و خوردها به جایی رسید که آیت الله خمینی طی پیامی در چهارشنبه ۳ بهمن سال ۱۳۴۱ش ( ۲۶ شعبان ۱۳۸۲سال ق) به اخلاق و رفتار سرکوب‌گرانه پهلوی دوم و حمله ساواک و نیروهای شهربانی و ژاندارمری به فیضیه اعتراض مسجد بابا قدرت مشهد کرد. [یادداشت ۱]
مهمترین مراد انقلابیان و روحانیت درین دوران، برکنار اسدالله عَلم از منزلت در آغاز‌وزیری تحت عنوان متهم مهم بود.[۲]
این مراد به این ادله مطرح شد که اعلام شد فرمان روا قرار میباشد به قم بیاید و با علما دیدار نماید.
سرنوشت فرمان روا صرفا با استقبال مأموران دولتی وارد قم شد و نتوانست عصبانیت خویش را از عدم حضور عموم و روحانیت، مخفی نماید. محمدرضا پهلوی در صحن مقبره حضرت معصومه(س) و درجمعی نادر، سخنرانی کرد و روحانیت را ارتجاع سیاه نامید.
دو روز سپس در ۶ بهمن سال ۱۳۴۱ش «لوایح ششگانه» فرمان روا با حفاظت «کندی»، مدیر جمهور اسبق ایالات متحده به «ثبت ملّی» نهاده شد که به حریق اعتراض‌ها و نقدها، دامن زد.
فرمانروا در مبادرت آجل پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۴۱ش طی سخنانی در «مقر وحدتی» دزفول، از مراجع و روحانیون به پلیدی حافظه کرد و وعده اعطا کرد اعتراضات را سرکوب خواهد کرد. آیت الله خمینی نیز متقابلاً با ارسال طومار‌ها و پیام‌هایی به مراجع، علما و متدینین، جشن و پایکوبی عید باستانی ۱۳۴۲ را تحریم کرده و نوشت:«غرض اجانب، قرآن و روحانیت میباشد. دست‌های چرک اجانب با دست این قبیل دولت‌ها قصد دارااست قرآن را از فی مابین بردارد، روحانیت را پایمال نماید.... اینجانب این عید را برای جامعه مسلمین، عزا اعلام می کنم تا مسلمین را از خطرهایی که برای قرآن و مرزوبوم قرآن در پیش میباشد با خبر کنم.»[۳]
پاد شاه برای سرکوب اعتراضات و مخالفت با عزا شدن عید نوروز، سرهنگ مولوی مدیر ساواک طهران و نجم الدین بدره‌ای را مأمور کرد با نیروهای خویش روانه قم شوند.
حادثه مکتب فیضیه واقعه‌ای میباشد که در عصر پهلوی در مکتب فیضیه قم چهره بخشید و عامل ها حکومت سلطان با برهم زدن مراسم عزاداری شهید شدن امام راست گو(ع) در آدینه ۲ فروددین ماه سال ۱۳۴۲ش مصادف با (۲۵ شوال ۱۳۸۲ق) به ضرب‌وشتم طلاب و عموم پرداختند. این رخداد، دیباچه نهضت اسلامی بود که به برد انقلاب اسلامی و تشکیل کشور‌ایران مسجد غدیر بلوار معلم مشهد انجامید.
پیشینه و قضیه‌های اتفاق
بعداز درگذشت آیت‌الله بروجردی زعیم حوزه علمیه و مرجع تبعیت شیعه ها، در سال ۱۳۴۰ش، مراحل مبارزات حوزویان و عموم با طاغوت و حکومت پهلوی، وارد زمان جدیدی شد و صورت مسجد غدیر فلاحی مشهد علنی یافت.
«لایحه انجمن‌های ایالتی و ولایتی»، «حق رأی زنان»، «قول به کتاب آسمانی به مکان قرآن» و «رفراندم انقلاب سپید فرمانروا» از مواقعی بود که هرمورد به دلایل و علت‌هایی اعتراض روحانیت و در رأس وی، آیت الله سید روح الله خمینی را که فعلا شخصیت طراز نخستین حوزه به شمار می رفت مسجد بابا غدیر مشهد مهیا آورد.
این اعتراضات و زد و خوردها به جایی رسید که آیت الله خمینی طی پیامی در چهارشنبه ۳ بهمن سال ۱۳۴۱ش ( ۲۶ شعبان ۱۳۸۲سال ق) به اخلاق و رفتار سرکوب‌گرانه پهلوی دوم و حمله ساواک و نیروهای شهربانی و ژاندارمری به فیضیه اعتراض مسجد بابا قدرت مشهد کرد. [یادداشت ۱]
مهمترین مراد انقلابیان و روحانیت درین دوران، برکنار اسدالله عَلم از منزلت در آغاز‌وزیری تحت عنوان متهم مهم بود.[۲]
این مراد به این ادله مطرح شد که اعلام شد فرمان روا قرار میباشد به قم بیاید و با علما دیدار نماید.
سرنوشت فرمان روا صرفا با استقبال مأموران دولتی وارد قم شد و نتوانست عصبانیت خویش را از عدم حضور عموم و روحانیت، مخفی نماید. محمدرضا پهلوی در صحن مقبره حضرت معصومه(س) و درجمعی نادر، سخنرانی کرد و روحانیت را ارتجاع سیاه نامید.
دو روز سپس در ۶ بهمن سال ۱۳۴۱ش «لوایح ششگانه» فرمان روا با حفاظت «کندی»، مدیر جمهور اسبق ایالات متحده به «ثبت ملّی» نهاده شد که به حریق اعتراض‌ها و نقدها، دامن زد.
فرمانروا در مبادرت آجل پنجشنبه ۲۳ اسفند ۱۳۴۱ش طی سخنانی در «مقر وحدتی» دزفول، از مراجع و روحانیون به پلیدی حافظه کرد و وعده اعطا کرد اعتراضات را سرکوب خواهد کرد. آیت الله خمینی نیز متقابلاً با ارسال طومار‌ها و پیام‌هایی به مراجع، علما و متدینین، جشن و پایکوبی عید باستانی ۱۳۴۲ را تحریم کرده و نوشت:«غرض اجانب، قرآن و روحانیت میباشد. دست‌های چرک اجانب با دست این قبیل دولت‌ها قصد دارااست قرآن را از فی مابین بردارد، روحانیت را پایمال نماید.... اینجانب این عید را برای جامعه مسلمین، عزا اعلام می کنم تا مسلمین را از خطرهایی که برای قرآن و مرزوبوم قرآن در پیش میباشد با خبر کنم.»[۳]
پاد شاه برای سرکوب اعتراضات و مخالفت با عزا شدن عید نوروز، سرهنگ مولوی مدیر ساواک طهران و نجم الدین بدره‌ای را مأمور کرد با نیروهای خویش روانه قم شوند.
راهنمای انتخاب مسجد مناسب برای برگزاری مراسم در مشهد