امر تشکیل داد مسجد جمکران در ۱۷ ماه خوش‌یمن رمضان ۳۷۳ هجری شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد از سوی امام فرصت به حسن بن مثله ارسال شد و وی به وی فرمودند: عموم را بگو تا بدین موضع تمایل نمایند و در این مکان بگذارند دو رکعت تحیّت مسجد و دو رکعت نماز صاحب و مالک الزمان بگذارند.
مهم ترین مقر شیعه‌ها دلداده و عاشقان دل سوخته حضرت سایر الله (عج)، مسجد مقدس جمکران رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد در شش کیلومتری شهر مذهبی قم میباشد. این مسجد به دستور حضرت سایر الله ارواحنا فداه، در بیداری و خیر در خواب تأسیس شد و در حین قرن ها و اعصار پناهگاه شیعه ها و مقر منتظران و تجلّیگاه حضرت صاحب و مالک الزمان (علیه السلام) بوده میباشد. آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد
تاریخچه تأسیس مسجد مقدس جمکران را به تفصیل پایین آورده میباشد:
روضه خوان فاضل، حسن بن محمد بن حسن قمی، معاصر روحانی صدوق در کتاب مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد تاریخ قم از کتاب مونس الحزین فی معرفه الحق و الیقین ـ از تألیفات روضه خوان صدوق ـ بنای مسجد جمکران را به‌این عبارت نقل نموده است:
روضه خوان عفیف باتقوا حسن بن مثله جمکرانی می گوید:
شب سه‌شنبه، هفدهم ماه خوش‌یمن رمضان ۳۷۳ هجری در سرای خویش خفته بودم که جماعتی به درِ سرای اینجانب آمدند. نصفی از شب قبل بود. من را بیدار کردند و گفتند: «بلند شو و فرمان امام محمد مهدی صاحب و مالک الزمان صلوات الله علیه را اجابت کن که تورا می خواند». حسن بن مثله می‌گوید: «اینجانب برخاستم و فراهم شدم» زیرا به در سرای رسیدم، جماعتی از بزرگان را دیدم. درود کردم و پاسخ دادند و خوش آمد گفتند و من را به آن رده که فعلا مسجد (مقدس جمکران) میباشد آوردند».
زیرا نیک نگاه کردم، دیدم تختی گذارده و فرشی پسندیده بر آن تخت پهناور و بالش‌های پسندیده گذاشته و جوانی سی ساله، بر روی تخت بر چهار بالش توکل کرده و پیرمردی در مقابل وی نشسته کتابی در مشت گرفته بر آن جوان میخواند.
بیشتراز شصت مرد که بعضا لباس سپید و بعضی لباس سبز بر بدن داشتند، برگرد وی روی زمین نماز می‌خواندند.
آن پیرمرد که حضرت خضر (علی نبینا و آله و علیه السلام) بود منرا نشاند و حضرت امام (علیه السلام) منرا به نام خواند و فرمود: «برو به حسن بن مسلم بگو: «تو یکسری سال میباشد که‌این زمین را عمارت میکنی و ما حاد میکنیم. پنج سال زراعت کردی و همین سال دیگر باره آغاز کردی، عمارت میکنی، رخصت وجود ندارد که تو دیگر دراین زمین زراعت کنی می بایست هرچه از این زمین فایده برده‌ای برگردانی تا درین موضع مسجد سازه نمایند».
به حسن بن مسلم بگو: «این جا، زمین شریفی میباشد و حق تبارک این زمین را از زمین‌های دیگر برگزیده و شریف نموده است، تو آن را گرفته به زمین خویش ملحق کرده‌ای! خدا، دو پسر جوان از تو گرفت و هنوز هم متنبّه نشده‌ای!؟ در صورتی‌که از این شغل بر حذر نشوی، نقمت معبود از منطقه‌ای که گمان نمی‌بری بر تو فرو می‌ریزد».
حسن بن مثله پهنا کرد: «سیّد و مولای اینجانب! منرا در این زمینه آدرس موردنیاز میباشد؛ چون عموم حرف من را فارغ از نشان و عامل نمی‌پذیرند». امام (علیه السلام) فرمود: «تو برو رسالت خویش را ایفا بده، ما در این مکان علامتی می گذاریم که گواه گفتار تو باشد. برو به نزد سیّد ابوالحسن و بگو تا برخیزد و بیاید و آن مرد را بیاورد و بهره چندین ساله را از وی بگیرد و به بقیه افراد دهد تا بنای مسجد بنهند و باقی وجوه را از رهق به حوزه اردهال که ملک ما میباشد بیاورد و مسجد را کل نماید و نصفِ رهق را بر این مسجد وقف کردیم که هرساله وجوه آن را بیاورند و صرف عمارت مسجد نمایند.
عموم را بگو تا بدین موضع گرایش نمایند و عزیز بدارند و چهار رکعت نماز دراین جا بگذارند: دو رکعت تحیّت مسجد، در هر رکعتی یک توشه «سوره ثنا» و هفت توشه سوره «قل هو الله احد» (بخوانند) و تسبیح رکوع و سجود را هفت توشه بگویند و دو رکعت نماز صاحب و مالک الزمان بگذارند، بر این نسق که در (هنگام قرائت سوره) ثنا زیرا به «ایّاک نعبد و ایّاک نستعین» برسند آن را صد توشه بگویند و آن‌گاه فاتحه را تا انتها بخوانند. رکعت دوم را نیز به همین شیوه اجرا دهند. تسبیح رکوع و سجود را نیز هفت توشه بگویند. وقتی که نماز به آخر رسید، تهلیل (یعنی لا إله الاّ الله) بگویند و تسبیح فاطمه زهرا (علیها السلام) را بگویند. آن‌گاه راز بر سجده گذارده صد توشه صلوات بر پیغمبر و آلش، صلوات الله علیهم بفرستند».
و این نقل، از لفظ خوش‌یمن امام (علیه السلام) میباشد که فرمود: «فَمَنْ صلاّهما، فکأنّما صلّی فی البیت العتیق؛ هرکس، این دو رکعت (یا این که این دو نماز) را بخواند، گویی در منزل کعبه آن را خوانده میباشد.»
حسن بن مثله می گوید: «در دل خویش گفتم که تو این جا را یک زمین معمولی خاطر میکنی، این جا مسجد حضرت مالک الزمان (علیه السلام) میباشد». پس آن حضرت به اینجانب اشاره کردند که برو! زیرا کمی خط مش پیمودم، توشه دیگر منرا صدا کردند و فرمودند: «در گلّه جعفر کاشانی چوپان بُزی میباشد، می بایست آن بز را بخری. در‌حالتی که عموم پولش را دادند با پول آن خریداری کن وگرنه پولش را خودت پرداخت کن. فردا شب آن بُز را بیاور و دراین موضع ذبح کن. بعد روز چهارشنبه هجدهم ماه خوش‌یمن رمضان، گوشت آن بُز را بر بیماران و افرادی که مرض صعب العلاج دارا هستند انفاق کن که حق گران قدر تمامی را شفا دهد.
آن بُز، ابلق میباشد. موهای بسیار دارااست. هفت نماد سپید و سیاه، هر یک کدام از به اندازه یک درهم در دو طرف آن میباشد که سه نشانه هم جهت و چهار آرم در طرف دیگر آن میباشد». آن‌گاه به شیوه افتادم. یک توشه دیگر منرا فرا خواند و فرمود: «هفت روز یا این که هفتاد روز ما در اینجاییم.»
امر تشکیل داد مسجد جمکران در ۱۷ ماه خوش‌یمن رمضان ۳۷۳ هجری شماره تلفن مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد از سوی امام فرصت به حسن بن مثله ارسال شد و وی به وی فرمودند: عموم را بگو تا بدین موضع تمایل نمایند و در این مکان بگذارند دو رکعت تحیّت مسجد و دو رکعت نماز صاحب و مالک الزمان بگذارند.
مهم ترین مقر شیعه‌ها دلداده و عاشقان دل سوخته حضرت سایر الله (عج)، مسجد مقدس جمکران رزرو مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد در شش کیلومتری شهر مذهبی قم میباشد. این مسجد به دستور حضرت سایر الله ارواحنا فداه، در بیداری و خیر در خواب تأسیس شد و در حین قرن ها و اعصار پناهگاه شیعه ها و مقر منتظران و تجلّیگاه حضرت صاحب و مالک الزمان (علیه السلام) بوده میباشد. آدرس مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد
تاریخچه تأسیس مسجد مقدس جمکران را به تفصیل پایین آورده میباشد:
روضه خوان فاضل، حسن بن محمد بن حسن قمی، معاصر روحانی صدوق در کتاب مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد تاریخ قم از کتاب مونس الحزین فی معرفه الحق و الیقین ـ از تألیفات روضه خوان صدوق ـ بنای مسجد جمکران را به‌این عبارت نقل نموده است:
روضه خوان عفیف باتقوا حسن بن مثله جمکرانی می گوید:
شب سه‌شنبه، هفدهم ماه خوش‌یمن رمضان ۳۷۳ هجری در سرای خویش خفته بودم که جماعتی به درِ سرای اینجانب آمدند. نصفی از شب قبل بود. من را بیدار کردند و گفتند: «بلند شو و فرمان امام محمد مهدی صاحب و مالک الزمان صلوات الله علیه را اجابت کن که تورا می خواند». حسن بن مثله می‌گوید: «اینجانب برخاستم و فراهم شدم» زیرا به در سرای رسیدم، جماعتی از بزرگان را دیدم. درود کردم و پاسخ دادند و خوش آمد گفتند و من را به آن رده که فعلا مسجد (مقدس جمکران) میباشد آوردند».
زیرا نیک نگاه کردم، دیدم تختی گذارده و فرشی پسندیده بر آن تخت پهناور و بالش‌های پسندیده گذاشته و جوانی سی ساله، بر روی تخت بر چهار بالش توکل کرده و پیرمردی در مقابل وی نشسته کتابی در مشت گرفته بر آن جوان میخواند.
بیشتراز شصت مرد که بعضا لباس سپید و بعضی لباس سبز بر بدن داشتند، برگرد وی روی زمین نماز می‌خواندند.
آن پیرمرد که حضرت خضر (علی نبینا و آله و علیه السلام) بود منرا نشاند و حضرت امام (علیه السلام) منرا به نام خواند و فرمود: «برو به حسن بن مسلم بگو: «تو یکسری سال میباشد که‌این زمین را عمارت میکنی و ما حاد میکنیم. پنج سال زراعت کردی و همین سال دیگر باره آغاز کردی، عمارت میکنی، رخصت وجود ندارد که تو دیگر دراین زمین زراعت کنی می بایست هرچه از این زمین فایده برده‌ای برگردانی تا درین موضع مسجد سازه نمایند».
به حسن بن مسلم بگو: «این جا، زمین شریفی میباشد و حق تبارک این زمین را از زمین‌های دیگر برگزیده و شریف نموده است، تو آن را گرفته به زمین خویش ملحق کرده‌ای! خدا، دو پسر جوان از تو گرفت و هنوز هم متنبّه نشده‌ای!؟ در صورتی‌که از این شغل بر حذر نشوی، نقمت معبود از منطقه‌ای که گمان نمی‌بری بر تو فرو می‌ریزد».
حسن بن مثله پهنا کرد: «سیّد و مولای اینجانب! منرا در این زمینه آدرس موردنیاز میباشد؛ چون عموم حرف من را فارغ از نشان و عامل نمی‌پذیرند». امام (علیه السلام) فرمود: «تو برو رسالت خویش را ایفا بده، ما در این مکان علامتی می گذاریم که گواه گفتار تو باشد. برو به نزد سیّد ابوالحسن و بگو تا برخیزد و بیاید و آن مرد را بیاورد و بهره چندین ساله را از وی بگیرد و به بقیه افراد دهد تا بنای مسجد بنهند و باقی وجوه را از رهق به حوزه اردهال که ملک ما میباشد بیاورد و مسجد را کل نماید و نصفِ رهق را بر این مسجد وقف کردیم که هرساله وجوه آن را بیاورند و صرف عمارت مسجد نمایند.
عموم را بگو تا بدین موضع گرایش نمایند و عزیز بدارند و چهار رکعت نماز دراین جا بگذارند: دو رکعت تحیّت مسجد، در هر رکعتی یک توشه «سوره ثنا» و هفت توشه سوره «قل هو الله احد» (بخوانند) و تسبیح رکوع و سجود را هفت توشه بگویند و دو رکعت نماز صاحب و مالک الزمان بگذارند، بر این نسق که در (هنگام قرائت سوره) ثنا زیرا به «ایّاک نعبد و ایّاک نستعین» برسند آن را صد توشه بگویند و آن‌گاه فاتحه را تا انتها بخوانند. رکعت دوم را نیز به همین شیوه اجرا دهند. تسبیح رکوع و سجود را نیز هفت توشه بگویند. وقتی که نماز به آخر رسید، تهلیل (یعنی لا إله الاّ الله) بگویند و تسبیح فاطمه زهرا (علیها السلام) را بگویند. آن‌گاه راز بر سجده گذارده صد توشه صلوات بر پیغمبر و آلش، صلوات الله علیهم بفرستند».
و این نقل، از لفظ خوش‌یمن امام (علیه السلام) میباشد که فرمود: «فَمَنْ صلاّهما، فکأنّما صلّی فی البیت العتیق؛ هرکس، این دو رکعت (یا این که این دو نماز) را بخواند، گویی در منزل کعبه آن را خوانده میباشد.»
حسن بن مثله می گوید: «در دل خویش گفتم که تو این جا را یک زمین معمولی خاطر میکنی، این جا مسجد حضرت مالک الزمان (علیه السلام) میباشد». پس آن حضرت به اینجانب اشاره کردند که برو! زیرا کمی خط مش پیمودم، توشه دیگر منرا صدا کردند و فرمودند: «در گلّه جعفر کاشانی چوپان بُزی میباشد، می بایست آن بز را بخری. در‌حالتی که عموم پولش را دادند با پول آن خریداری کن وگرنه پولش را خودت پرداخت کن. فردا شب آن بُز را بیاور و دراین موضع ذبح کن. بعد روز چهارشنبه هجدهم ماه خوش‌یمن رمضان، گوشت آن بُز را بر بیماران و افرادی که مرض صعب العلاج دارا هستند انفاق کن که حق گران قدر تمامی را شفا دهد.
آن بُز، ابلق میباشد. موهای بسیار دارااست. هفت نماد سپید و سیاه، هر یک کدام از به اندازه یک درهم در دو طرف آن میباشد که سه نشانه هم جهت و چهار آرم در طرف دیگر آن میباشد». آن‌گاه به شیوه افتادم. یک توشه دیگر منرا فرا خواند و فرمود: «هفت روز یا این که هفتاد روز ما در اینجاییم.»
راهنمای انتخاب مسجد مناسب برای برگزاری مراسم در مشهد