?????? ???? ???? ???? ??????? ????

تعبیروتفسیر اهل بیت
امامان شیعه مطالبی در تعبیروتفسیر قرآن گفته‌اند که در اثرها اصحاب و شاگردانشان به طور مدوّن یا این که علاوه بر مباحث دیگر درج شد‌ه‌است. مبتنی بر آیه ۴۴ سوره نحل، تبیین قرآن وظیفه فرستاده اکرم و بعد از رحلت وی، طبق حدیث پی درپی ثقلین، بر ذمه اهل بیت آن حضرت میباشد. به اعتقاد و باور شیعه ها، رسول بر مرجعیت فقهی و علمی اهل بیت خویش تصریح کرده و تمسک به آنان‌را موردنیاز مسجد غدیر بلوار معلم مشهد شمرده میباشد.

[۵۵] از لحاظ شیعه، صحبت امامان حکم حرف فرستاده را داراست و به شرط رعایت موازین و ملاکهای تعیین حدیث و استواری متن آن، روایات ائمه دارنده به عبارتی رده روایات فرستاده میباشد.[۵۶] به مقتضای مضمون روایتی که روحانی اثر گذار[۵۷] از امام باقر آورده، ریشه گفته‌های وی به فرستاده و در غایت به پروردگار می رسد. در ذکر امام درستگو نیز به جا مانده علمی ائمه بر گرفته از رسول مسجد غدیر فلاحی مشهد میباشد.[۵۸]

در جایی دیگر امام پنجم، ائمه اطهار را وارث دانش پیامبران میداند[۵۹] و مطابق آن، زیرا صحبت پایدار و هدایت آفرین در نزد آنهاست، عموم به هنگام نیاز بایستی به آن ها مراجعه نمایند.[۶۰] سازه به کلام امام درست گو، [۶۱] ائمه اطهار، همچون علی(ع)، بر تعبیر و تفسیر قرآن اشراف بی نقص دارا‌هستند. لینک و پیوند سفت بین حدیث ائمه و حدیث فرستاده، بویژه با اعتنا به روایتی از امام علی، [۶۲] مسجد بابا غدیر مشهد پر‌نور میگردد.

بر طبق این ماجرا، فرستاده تأویل و تعبیر آیه ها قرآن، مثلا عام و خاص، سفت و متشابه، و ناسخ و منسوخ، را به امام علی یادگرفت. حجیت و اعتبار سخنان ائمه در تعبیر و تفسیر، دلایل قرآنی و حدیثی داراست. مبتنی بر آیه پاکسازی، ساحت اهل بیت از گونه های زشتی‌های گفتاری و کرداری مبرّمیباشد که سود منطقی آن، بدون نقص بودن سخنان آنها میباشد.[۶۳] سازه بر تعدادی حدیث، اهل بیت از مصادیق مسلّم اهل ذکرند.[۶۴] از این جهت بایستگی سوال از اهل بیان، که در آیه ۴۳ نحل بر آن تأکید گردیده، هویدا میباشد و در سود، روایات منقول از آن ها از حجیت شامل مسجد بابا قدرت مشهد است.[۶۵]

سخنان اورده شده از امامان شیعه درباره آیه‌ها قرآن، بیشتر در حوزه تعبیر محتوایی و مفهومی آیه ها میباشد البته این حرف به‌این مفهوم وجود ندارد که آن‌ها به تفصیل لفظ ها یا این که ذکر لغوی لغت ها و آیه‌ها قرآن اهتمام نداشته‌اند،[۶۶]بلکه بدین معناست که قرآن به حیث داشتن وجوه متعدد، تعبیروتفسیر یا این که تأویل‌های متعدد را برمی‌تابد. به این ترتیب، به خواسته نهی کردن از تحریف محتوایی و مفهومی قرآن، ائمه اهتمام اساسی خویش را به تعبیر و تفسیر محتوایی و مفهومی قرآن و پند امت و عالمان به کیفیت منفعت گیری از آن معطوف کردند. [۶۷] بعضی گزارش‌های مربوط به تاریخ قرآن، حکایت از وجود مصحفی به اسم امام علی دارااست. امام علی علیه‌السلام، که از مفسران بلندمرتبه و داناترین صحابه از نگاه وقوف و معرفت بر تنزیل و تأویل قرآن میباشد، [۶۸] درین مصحف بعداز روی هم گذاشتن آیه ها و تدوین آن ها مطابق ترتیب نزول، تأویل و تعبیر و تفسیر قرآن و برای مثال نشانه‌ها ناسخ و منسوخ را ذکر نموده است. [۶۹] خلال این، در نهج البلاغه بیانها فراوانی وجود دارااست که به صورت مصرح یا این که ضمنی ناظر به تعبیروتفسیر آیه‌ها قرآن میباشد.[۷۰]

بعد از امام علی، دیگر امامان با شیوه تفسیری قرآن به قرآن و علاوه بر اطمینان به اینکه واژگان و آیه‌ها قرآن دارنده مفاهیم عمیق و باطنی‌اند،[۷۱] به تعبیر آن پرداختند.

امام حسن و امام حسین علیهم االسلام مالک مدرسه تفسیری خاصی نبودند ولی بر مبنای برخی احادیث، آیاتی را تعبیر و تفسیر کرده‌اند.[۷۲]

مبتنی بر اشارات بعضا متن ها تاریخی می‌اقتدار به عملکرد امام سجاد(ع) در تعبیر و تفسیر آیه‌ها قرآن، بویژه در مکتب مدینه، پی پیروزی. صحیفه سجادیه در کنار دیگر دعاهای آن حضرت، در واقع نوعی تعبیروتفسیر و تبیین اشارات قرآن به حساب میآید. اقتباس‌ها، اشاره‌ها، استشهادها و استعمال آیه‌ها الاهی در این موسسه بسیار میباشد.[۷۳] تعبیروتفسیر «‌عباد پارسا‌» در دعای چهل و چهارم)، به مناسبت حلول ماه رمضان، با استناد به آیه‌ها قرآن، مثال‌ای از این مورد ها میباشد. از امام سجاد درباره ادب قرآن[۷۴] و‌شان نزول بعضا نشانه‌ها [۷۵] احادیثی نقل شد‌ه‌است و وی در تأویل بعضی آیه‌ها، ائمه اطهار را مصداق یا این که تأویل آن آیه‌ها دانسته‌اند.[۷۶]

ابوالجارود زیاد بن منذر، از اصحاب امام باقر(ع)، احادیث تفسیری آن حضرت را توده نموده است.[۷۷] اقوال تفسیری امام بیشتر ناظر میباشد به توضیح ایرادات یا این که ذکر واژگان قرآنی با یاری خویش آیه‌ها ــ که در واقعیت نوعی شیوه تفسیری قرآن به قرآن میباشد [۷۸] ــ یا این که تأویل آیه ها به آنچه درباره ائمه اطهار چهره خواهد اعطا کرد. [۷۹] همینطور، در مواقعی وی به ذکر آیه‌ها ناسخ و منسوخ و تعبیروتفسیر جنبه‌های دینی صحبت خداوند پرداخته‌اند. [۸۰]

روایات امام درست گو(ع) نیز در موضوعات متفاوت قرآنی، به طور متفرق، در کتابهای حدیثی و تفسیرهای روایی ماجرا گردیده‌است.[۸۱]

از معنی ها جانور در احادیث تفسیری اهل بیت میتوان به تعبیر آیه‌ها الاحکام و جواب به پرسشهای دینی اشاره نمود. ائمه، افزون بر منفعت گیری از طریق قرآن به قرآن، در مواقعی تعبیر خویش را به بیانها رسول یا این که دیگر ائمه مستند ساخته‌اند.[۸۲] امامان دیگر، زیرا امام کاظم و امام رضا و امام هادی علیهم السلام، نیز در تعبیروتفسیر، طریق‌ای مشابه به شیوه امامان قبل از خویش داشته‌اند؛ یعنی، یا این که تعبیر آن ها با استناد به بقیه نشانه‌ها قرآن میباشد[۸۳] یا این که با استناد به عهد و پیمان نبی و دیگر معصومان [۸۴] که نوعی تعبیر نقلی و روایی میباشد یا این که به طور ذکر مصداق[۸۵] یا این که در پوسته ذکر ایراد واژه و کلمه‌ای از واژگان قرآن.[۸۶]

تعبیروتفسیر اهل بیت
امامان شیعه مطالبی در تعبیروتفسیر قرآن گفته‌اند که در اثرها اصحاب و شاگردانشان به طور مدوّن یا این که علاوه بر مباحث دیگر درج شد‌ه‌است. مبتنی بر آیه ۴۴ سوره نحل، تبیین قرآن وظیفه فرستاده اکرم و بعد از رحلت وی، طبق حدیث پی درپی ثقلین، بر ذمه اهل بیت آن حضرت میباشد. به اعتقاد و باور شیعه ها، رسول بر مرجعیت فقهی و علمی اهل بیت خویش تصریح کرده و تمسک به آنان‌را موردنیاز مسجد غدیر بلوار معلم مشهد شمرده میباشد.

[۵۵] از لحاظ شیعه، صحبت امامان حکم حرف فرستاده را داراست و به شرط رعایت موازین و ملاکهای تعیین حدیث و استواری متن آن، روایات ائمه دارنده به عبارتی رده روایات فرستاده میباشد.[۵۶] به مقتضای مضمون روایتی که روحانی اثر گذار[۵۷] از امام باقر آورده، ریشه گفته‌های وی به فرستاده و در غایت به پروردگار می رسد. در ذکر امام درستگو نیز به جا مانده علمی ائمه بر گرفته از رسول مسجد غدیر فلاحی مشهد میباشد.[۵۸]

در جایی دیگر امام پنجم، ائمه اطهار را وارث دانش پیامبران میداند[۵۹] و مطابق آن، زیرا صحبت پایدار و هدایت آفرین در نزد آنهاست، عموم به هنگام نیاز بایستی به آن ها مراجعه نمایند.[۶۰] سازه به کلام امام درست گو، [۶۱] ائمه اطهار، همچون علی(ع)، بر تعبیر و تفسیر قرآن اشراف بی نقص دارا‌هستند. لینک و پیوند سفت بین حدیث ائمه و حدیث فرستاده، بویژه با اعتنا به روایتی از امام علی، [۶۲] مسجد بابا غدیر مشهد پر‌نور میگردد.

بر طبق این ماجرا، فرستاده تأویل و تعبیر آیه ها قرآن، مثلا عام و خاص، سفت و متشابه، و ناسخ و منسوخ، را به امام علی یادگرفت. حجیت و اعتبار سخنان ائمه در تعبیر و تفسیر، دلایل قرآنی و حدیثی داراست. مبتنی بر آیه پاکسازی، ساحت اهل بیت از گونه های زشتی‌های گفتاری و کرداری مبرّمیباشد که سود منطقی آن، بدون نقص بودن سخنان آنها میباشد.[۶۳] سازه بر تعدادی حدیث، اهل بیت از مصادیق مسلّم اهل ذکرند.[۶۴] از این جهت بایستگی سوال از اهل بیان، که در آیه ۴۳ نحل بر آن تأکید گردیده، هویدا میباشد و در سود، روایات منقول از آن ها از حجیت شامل مسجد بابا قدرت مشهد است.[۶۵]

سخنان اورده شده از امامان شیعه درباره آیه‌ها قرآن، بیشتر در حوزه تعبیر محتوایی و مفهومی آیه ها میباشد البته این حرف به‌این مفهوم وجود ندارد که آن‌ها به تفصیل لفظ ها یا این که ذکر لغوی لغت ها و آیه‌ها قرآن اهتمام نداشته‌اند،[۶۶]بلکه بدین معناست که قرآن به حیث داشتن وجوه متعدد، تعبیروتفسیر یا این که تأویل‌های متعدد را برمی‌تابد. به این ترتیب، به خواسته نهی کردن از تحریف محتوایی و مفهومی قرآن، ائمه اهتمام اساسی خویش را به تعبیر و تفسیر محتوایی و مفهومی قرآن و پند امت و عالمان به کیفیت منفعت گیری از آن معطوف کردند. [۶۷] بعضی گزارش‌های مربوط به تاریخ قرآن، حکایت از وجود مصحفی به اسم امام علی دارااست. امام علی علیه‌السلام، که از مفسران بلندمرتبه و داناترین صحابه از نگاه وقوف و معرفت بر تنزیل و تأویل قرآن میباشد، [۶۸] درین مصحف بعداز روی هم گذاشتن آیه ها و تدوین آن ها مطابق ترتیب نزول، تأویل و تعبیر و تفسیر قرآن و برای مثال نشانه‌ها ناسخ و منسوخ را ذکر نموده است. [۶۹] خلال این، در نهج البلاغه بیانها فراوانی وجود دارااست که به صورت مصرح یا این که ضمنی ناظر به تعبیروتفسیر آیه‌ها قرآن میباشد.[۷۰]

بعد از امام علی، دیگر امامان با شیوه تفسیری قرآن به قرآن و علاوه بر اطمینان به اینکه واژگان و آیه‌ها قرآن دارنده مفاهیم عمیق و باطنی‌اند،[۷۱] به تعبیر آن پرداختند.

امام حسن و امام حسین علیهم االسلام مالک مدرسه تفسیری خاصی نبودند ولی بر مبنای برخی احادیث، آیاتی را تعبیر و تفسیر کرده‌اند.[۷۲]

مبتنی بر اشارات بعضا متن ها تاریخی می‌اقتدار به عملکرد امام سجاد(ع) در تعبیر و تفسیر آیه‌ها قرآن، بویژه در مکتب مدینه، پی پیروزی. صحیفه سجادیه در کنار دیگر دعاهای آن حضرت، در واقع نوعی تعبیروتفسیر و تبیین اشارات قرآن به حساب میآید. اقتباس‌ها، اشاره‌ها، استشهادها و استعمال آیه‌ها الاهی در این موسسه بسیار میباشد.[۷۳] تعبیروتفسیر «‌عباد پارسا‌» در دعای چهل و چهارم)، به مناسبت حلول ماه رمضان، با استناد به آیه‌ها قرآن، مثال‌ای از این مورد ها میباشد. از امام سجاد درباره ادب قرآن[۷۴] و‌شان نزول بعضا نشانه‌ها [۷۵] احادیثی نقل شد‌ه‌است و وی در تأویل بعضی آیه‌ها، ائمه اطهار را مصداق یا این که تأویل آن آیه‌ها دانسته‌اند.[۷۶]

ابوالجارود زیاد بن منذر، از اصحاب امام باقر(ع)، احادیث تفسیری آن حضرت را توده نموده است.[۷۷] اقوال تفسیری امام بیشتر ناظر میباشد به توضیح ایرادات یا این که ذکر واژگان قرآنی با یاری خویش آیه‌ها ــ که در واقعیت نوعی شیوه تفسیری قرآن به قرآن میباشد [۷۸] ــ یا این که تأویل آیه ها به آنچه درباره ائمه اطهار چهره خواهد اعطا کرد. [۷۹] همینطور، در مواقعی وی به ذکر آیه‌ها ناسخ و منسوخ و تعبیروتفسیر جنبه‌های دینی صحبت خداوند پرداخته‌اند. [۸۰]

روایات امام درست گو(ع) نیز در موضوعات متفاوت قرآنی، به طور متفرق، در کتابهای حدیثی و تفسیرهای روایی ماجرا گردیده‌است.[۸۱]

از معنی ها جانور در احادیث تفسیری اهل بیت میتوان به تعبیر آیه‌ها الاحکام و جواب به پرسشهای دینی اشاره نمود. ائمه، افزون بر منفعت گیری از طریق قرآن به قرآن، در مواقعی تعبیر خویش را به بیانها رسول یا این که دیگر ائمه مستند ساخته‌اند.[۸۲] امامان دیگر، زیرا امام کاظم و امام رضا و امام هادی علیهم السلام، نیز در تعبیروتفسیر، طریق‌ای مشابه به شیوه امامان قبل از خویش داشته‌اند؛ یعنی، یا این که تعبیر آن ها با استناد به بقیه نشانه‌ها قرآن میباشد[۸۳] یا این که با استناد به عهد و پیمان نبی و دیگر معصومان [۸۴] که نوعی تعبیر نقلی و روایی میباشد یا این که به طور ذکر مصداق[۸۵] یا این که در پوسته ذکر ایراد واژه و کلمه‌ای از واژگان قرآن.[۸۶]