عبداللّه بن جعفر حِمیری، دانا و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، صاحب و مالک تاثیر دارای اسم و رسم قُربُ الاِسناد و زنده در روزگار امامت امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و همینطور در زمان غایب بودن صغری.او از اول افرادی میباشد که در حوزه علمیه کربلا به تربیت محصل کارایی گمارده میباشد. سازه بر نقل روحانی طوسی، عبدالله بن جعفر حمیری دارنده هفده کتاب بود که فقط یک تاثیر وی به دست ما رسیده مسجد غدیر بلوار معلم مشهد میباشد.[۱]
به دنیا آمدن
از تاریخ ظریف به دنیا آمدن و وفات عبدالله بن جعفر اطلاعی در چنگ وجود ندارد، ولی بدونشک در زمان امامت امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و در زمان غایب بودن صغرا میزیسته مسجد غدیر فلاحی مشهد میباشد.
حمیری، از مشایخ و بزرگان قم بود، در سالهای نهایی قرن سوم قمری به کوفه مهاجرت کرد و محدّثان آن شهر از او روایات اکثری مسجد بابا غدیر مشهد شنید.[۲]
فرزندان
حمیری ضمن فرزندش محمد، که شخصی پر اسم و رسم و صاحب و مالک تألیفات بوده، سه فرزند دیگر، به اسمهای احمد و جعفر و حسین، داشته میباشد که تمامی دارنده مکاتباتی با امام فرصت(عج) مسجد بابا قدرت مشهد بودهاند.[۳]
راوی حدیث
حمیری نقش مهمی در ماجرا مکتوبات حدیثی محدّثان قم داشته میباشد.[۴] همینطور اسم او در سلسله سندها روایی اکثری از اثر ها محدّثان شیعی کوفه و بخش ها دیگر چشم می شود.[۵]
برخی از افرادی که حمیری از آنها ماجرا کرده عبارتاند از:
احمد بن محمد بن خالد برقی[۶]
محمد بن حسین بن ابی الخطاب[۷]
محمد بن خالد طیالسی[۸]
ایوب بن نوح بن دراج[۹]
مهم ترین راویان حدیث از حمیری نیز عبارتاند از:
فرزندش محمد بن عبدالله حمیری[۱۰]
احمد بن محمد بن یحیی عطار قمی[۱۱]
محمد بن همام اسکافی[۱۲]
محمد بن حسن بن ولید قمی[۱۳]
علی بن حسین بن بابویه[۱۴]
ابوغالب زُراری[۱۵]
محمد بن موسی بن متوکل[۱۶]
اما روضه خوان طوسی در رجال خویش[۱۷] میان اصحاب امام رضا (ع) از شخصی به اسم ابوالعباس حمیری حافظه کرده که خویی[۱۸] ـ با ارائه دلایلی، برای مثال تاریخ مسافرت حمیری به کوفه، که نجاشی آن را گزارش کرده ـ او را غیر از عبداللّه بن جعفر حمیری دانسته میباشد.[۱۹]
اثر ها
حمیری اثرها زیادی تألیف کرده که اکثر وقت ها مشتمل بر موضوعات آیتم عشق محدّثان آن عصر میباشد. برای مثال موضوعاتی که محدّثان شیعه آن زمان اثر ها زیادی درباره آن تدوین کردهاند، جوابهای ائمه به سوالهای اصحاب درباره مسائل دینی و کلامی میباشد که مورد ها فراوانی از آنان در کتاب ها اربعه نقل گردیدهاست.[۲۰]
مکاتبات فقاهتی ـ کلامی
عبدالله بن جعفر حمیری بعضی مکاتبات فقاهتی ـ کلامی میان امامان شیعه و اصحاب را گردآورده و اثراتی با این مسئله تألیف نموده است.
او در کتاب مسائل الرجال و مکاتباتهم اباالحسن الثالث (ع)،[۲۱] طومار نگاریهایی فی مابین بعضا اصحاب امام هادی(ع) با وی را، که غالبا شامل مسائل دینی میباشد، گرد آورده میباشد.
اسم برخی از این اشخاص در منابع حدیثی دیگر آمده میباشد که عبارتاند از:
حسن بن صاحب[۲۲]
محمد بن جزک[۲۳]
حسین بن علی بن کیسان صنعانی[۲۴]
ایوب بن نوح[۲۵]
محمدبن سرو[۲۶]
علی بن ریان بن صلت[۲۷]
مسائلُ لأبی محمد الحسن
حمیری همینطور کتابی با تیتر مسائلُ أبی محمدالحسن علی ید محمد بن عثمان العَمری تألیف کرده که نقل قولهایی از آن در اثرها مختلف امامیه باقیمانده میباشد.[۲۸]
براساس این نقل قولها، به حیث میرسد که نصیب اعظم این کتاب، سوالهای دینی از امام عسکری(ع) بوده که حمیری آن ها را از روش محمد بن عثمان عَمْری دومین نایب خاص، به امام میرسانده و جوابهایی نیز از روش عمری میگرفته میباشد.[۲۹]
عبداللّه بن جعفر حِمیری، دانا و محدث شیعی سده سوم و چهارم هجری، صاحب و مالک تاثیر دارای اسم و رسم قُربُ الاِسناد و زنده در روزگار امامت امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و همینطور در زمان غایب بودن صغری.او از اول افرادی میباشد که در حوزه علمیه کربلا به تربیت محصل کارایی گمارده میباشد. سازه بر نقل روحانی طوسی، عبدالله بن جعفر حمیری دارنده هفده کتاب بود که فقط یک تاثیر وی به دست ما رسیده مسجد غدیر بلوار معلم مشهد میباشد.[۱]
به دنیا آمدن
از تاریخ ظریف به دنیا آمدن و وفات عبدالله بن جعفر اطلاعی در چنگ وجود ندارد، ولی بدونشک در زمان امامت امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) و در زمان غایب بودن صغرا میزیسته مسجد غدیر فلاحی مشهد میباشد.
حمیری، از مشایخ و بزرگان قم بود، در سالهای نهایی قرن سوم قمری به کوفه مهاجرت کرد و محدّثان آن شهر از او روایات اکثری مسجد بابا غدیر مشهد شنید.[۲]
فرزندان
حمیری ضمن فرزندش محمد، که شخصی پر اسم و رسم و صاحب و مالک تألیفات بوده، سه فرزند دیگر، به اسمهای احمد و جعفر و حسین، داشته میباشد که تمامی دارنده مکاتباتی با امام فرصت(عج) مسجد بابا قدرت مشهد بودهاند.[۳]
راوی حدیث
حمیری نقش مهمی در ماجرا مکتوبات حدیثی محدّثان قم داشته میباشد.[۴] همینطور اسم او در سلسله سندها روایی اکثری از اثر ها محدّثان شیعی کوفه و بخش ها دیگر چشم می شود.[۵]
برخی از افرادی که حمیری از آنها ماجرا کرده عبارتاند از:
احمد بن محمد بن خالد برقی[۶]
محمد بن حسین بن ابی الخطاب[۷]
محمد بن خالد طیالسی[۸]
ایوب بن نوح بن دراج[۹]
مهم ترین راویان حدیث از حمیری نیز عبارتاند از:
فرزندش محمد بن عبدالله حمیری[۱۰]
احمد بن محمد بن یحیی عطار قمی[۱۱]
محمد بن همام اسکافی[۱۲]
محمد بن حسن بن ولید قمی[۱۳]
علی بن حسین بن بابویه[۱۴]
ابوغالب زُراری[۱۵]
محمد بن موسی بن متوکل[۱۶]
اما روضه خوان طوسی در رجال خویش[۱۷] میان اصحاب امام رضا (ع) از شخصی به اسم ابوالعباس حمیری حافظه کرده که خویی[۱۸] ـ با ارائه دلایلی، برای مثال تاریخ مسافرت حمیری به کوفه، که نجاشی آن را گزارش کرده ـ او را غیر از عبداللّه بن جعفر حمیری دانسته میباشد.[۱۹]
اثر ها
حمیری اثرها زیادی تألیف کرده که اکثر وقت ها مشتمل بر موضوعات آیتم عشق محدّثان آن عصر میباشد. برای مثال موضوعاتی که محدّثان شیعه آن زمان اثر ها زیادی درباره آن تدوین کردهاند، جوابهای ائمه به سوالهای اصحاب درباره مسائل دینی و کلامی میباشد که مورد ها فراوانی از آنان در کتاب ها اربعه نقل گردیدهاست.[۲۰]
مکاتبات فقاهتی ـ کلامی
عبدالله بن جعفر حمیری بعضی مکاتبات فقاهتی ـ کلامی میان امامان شیعه و اصحاب را گردآورده و اثراتی با این مسئله تألیف نموده است.
او در کتاب مسائل الرجال و مکاتباتهم اباالحسن الثالث (ع)،[۲۱] طومار نگاریهایی فی مابین بعضا اصحاب امام هادی(ع) با وی را، که غالبا شامل مسائل دینی میباشد، گرد آورده میباشد.
اسم برخی از این اشخاص در منابع حدیثی دیگر آمده میباشد که عبارتاند از:
حسن بن صاحب[۲۲]
محمد بن جزک[۲۳]
حسین بن علی بن کیسان صنعانی[۲۴]
ایوب بن نوح[۲۵]
محمدبن سرو[۲۶]
علی بن ریان بن صلت[۲۷]
مسائلُ لأبی محمد الحسن
حمیری همینطور کتابی با تیتر مسائلُ أبی محمدالحسن علی ید محمد بن عثمان العَمری تألیف کرده که نقل قولهایی از آن در اثرها مختلف امامیه باقیمانده میباشد.[۲۸]
براساس این نقل قولها، به حیث میرسد که نصیب اعظم این کتاب، سوالهای دینی از امام عسکری(ع) بوده که حمیری آن ها را از روش محمد بن عثمان عَمْری دومین نایب خاص، به امام میرسانده و جوابهایی نیز از روش عمری میگرفته میباشد.[۲۹]
بررسی فعالیتهای فرهنگی، آموزشی و اجتماعی مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد