کُمَیت بن زید اَسَدی (۶۰-۱۲۶ق)، شعر سرا عربلهجه شیعه، همبعد از ظهر امام سجاد(ع)، امام باقر(ع) و امام راستگو(ع) بود. قصاید هاشمیات، از مهم ترین اثرها وی، به موضوعاتی زیرا فضیلت ها بنیهاشم، رخداد غدیر، شهیدشدن امام حسین(ع)، و مسائل مربوط به حکومت بنیامیه و پیامدهای آن پرداخته میباشد. این اشعار در مسافت ۱۵ تا ۲۰ سال بعد از اتفاق عاشورا سروده مسجد غدیر بلوار معلم مشهد گردیده میباشد.
کمیت بهعامل اشعار خویش گزینه دقت امام سجاد و امام باقر، چهارمین و پنجمی امامان شیعه قرار گرفت و روایاتی از دعای این امامان برای وی نقل گردیدهاست. با این اکنون آورده شده که وی برای مراقبت جان خویش قصیدهای نیز در مدح بنیامیه مسجد غدیر فلاحی مشهد خوانده میباشد.
منزلت و التفات
ابومُستَهَل کمیت بن زید اسدی، به گفتهٔ ابوالفرج اصفهانی، شعر سرا پیشتاز، دانا به لهجه و لغت ها عربی، باخبر به ایّامُ العَرَب (قصههای مرتبط با پیکارهای نا آگاهی) و اهل مواجهه شعری با دیگر شاعران عرب بود.[۱] قصاید هاشمیات وی از شایسته ترین اشعار کمیت دانسته شدهاست.[۲] همینطور تعداد اشعار وی بیش تر از پنج هزار بیت آورده شده[۳] که بخش اعظمی از ابیات آن در دسترس وجود مسجد بابا غدیر مشهد ندارد.[۴]
از ابوالفرج اصفهانی اورده شده که کمیت در اشعار خویش تعصب ویژهای بر عدنانیان داشت و علیه شاعران یمنی (قحطانیان) شعر میسرود و این خط مش در تک تک ارتفاع معاش وی جریان داشته میباشد.[۵] با این اکنون، ابوالفرج، با توکل بر نقلقولی، استدلال هجو اهل یمن از سوی کمیت را اینگونه پرنور نموده است: شاعری شامی و در حدود بنیامیه (حکیم بن عیاش کلبی)، که ریشهای یمنی داشت، علی بن ابیطالب(ع) و بنیهاشم را هجو کرده بود.[۶] کمیت برای جوابدادن به آن شعر سرا، برای آنکه گزینه خشم بنیامیه قرار نگیرد، هجو را در پوشش تامین از میلهای خویشاوندانای قرار بخشید؛ به همین برهان، شعر خویش را بر هجو اهل یمن (قحطانیان) پایدار کرد، خیر حفاظت بی واسطه از امام علی(ع) مسجد بابا قدرت مشهد و بنیهاشم.[۷]
کمیت بن زید بن خنیس بن مخالد اسدی، در سال ۶۰ قمری متولد شد.[۸] وی خواهرزاده فرزدق، شعر سرا بعدازظهر بنىامیه و همبعدازظهر سید حمیری، شعر سرا مشهور و متعصب شیعه، بود[۹] و در حین خلافت مروان بن محمد، واپسین خلیفه اموی، در سال ۱۲۶ق در کوفه درگذشت.[۱۰] وی اول کسی بود که در گورستان بنیاسد، دفن شد.[۱۱]
کُمَیت بن زید اَسَدی (۶۰-۱۲۶ق)، شعر سرا عربلهجه شیعه، همبعد از ظهر امام سجاد(ع)، امام باقر(ع) و امام راستگو(ع) بود. قصاید هاشمیات، از مهم ترین اثرها وی، به موضوعاتی زیرا فضیلت ها بنیهاشم، رخداد غدیر، شهیدشدن امام حسین(ع)، و مسائل مربوط به حکومت بنیامیه و پیامدهای آن پرداخته میباشد. این اشعار در مسافت ۱۵ تا ۲۰ سال بعد از اتفاق عاشورا سروده مسجد غدیر بلوار معلم مشهد گردیده میباشد.
کمیت بهعامل اشعار خویش گزینه دقت امام سجاد و امام باقر، چهارمین و پنجمی امامان شیعه قرار گرفت و روایاتی از دعای این امامان برای وی نقل گردیدهاست. با این اکنون آورده شده که وی برای مراقبت جان خویش قصیدهای نیز در مدح بنیامیه مسجد غدیر فلاحی مشهد خوانده میباشد.
منزلت و التفات
ابومُستَهَل کمیت بن زید اسدی، به گفتهٔ ابوالفرج اصفهانی، شعر سرا پیشتاز، دانا به لهجه و لغت ها عربی، باخبر به ایّامُ العَرَب (قصههای مرتبط با پیکارهای نا آگاهی) و اهل مواجهه شعری با دیگر شاعران عرب بود.[۱] قصاید هاشمیات وی از شایسته ترین اشعار کمیت دانسته شدهاست.[۲] همینطور تعداد اشعار وی بیش تر از پنج هزار بیت آورده شده[۳] که بخش اعظمی از ابیات آن در دسترس وجود مسجد بابا غدیر مشهد ندارد.[۴]
از ابوالفرج اصفهانی اورده شده که کمیت در اشعار خویش تعصب ویژهای بر عدنانیان داشت و علیه شاعران یمنی (قحطانیان) شعر میسرود و این خط مش در تک تک ارتفاع معاش وی جریان داشته میباشد.[۵] با این اکنون، ابوالفرج، با توکل بر نقلقولی، استدلال هجو اهل یمن از سوی کمیت را اینگونه پرنور نموده است: شاعری شامی و در حدود بنیامیه (حکیم بن عیاش کلبی)، که ریشهای یمنی داشت، علی بن ابیطالب(ع) و بنیهاشم را هجو کرده بود.[۶] کمیت برای جوابدادن به آن شعر سرا، برای آنکه گزینه خشم بنیامیه قرار نگیرد، هجو را در پوشش تامین از میلهای خویشاوندانای قرار بخشید؛ به همین برهان، شعر خویش را بر هجو اهل یمن (قحطانیان) پایدار کرد، خیر حفاظت بی واسطه از امام علی(ع) مسجد بابا قدرت مشهد و بنیهاشم.[۷]
کمیت بن زید بن خنیس بن مخالد اسدی، در سال ۶۰ قمری متولد شد.[۸] وی خواهرزاده فرزدق، شعر سرا بعدازظهر بنىامیه و همبعدازظهر سید حمیری، شعر سرا مشهور و متعصب شیعه، بود[۹] و در حین خلافت مروان بن محمد، واپسین خلیفه اموی، در سال ۱۲۶ق در کوفه درگذشت.[۱۰] وی اول کسی بود که در گورستان بنیاسد، دفن شد.[۱۱]
بررسی فعالیتهای فرهنگی، آموزشی و اجتماعی مسجد غدیر باباعلی ارشاد مشهد