?????? ???? ???? ???? ??????? ????

سیره نبوی و شخصیت فرستاده
نوشته‌ی علمیٔ مهم: سیره نبوی
با دقت بدین که در قرآن فرستاده را تحت عنوان سر مشق معرفی گردیده است: لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ (ترجمه:حتما برای شما در [اقتدا به] نبی خداوند سرمشقی نیکوست)[احزاب–۲۱] مسلمان ها آشنایی خلق نبی(ص) در جنبه‌های متعدد معاش را آیتم دقت قرار داده‌اند[۱۵۷] که بعضی از آن ها مسجد غدیر بلوار معلم مشهد عبارتند از:

نیک‌نامی
فرستاده(ص) پیش از بعثت، ۴۰ سال در بین عموم معاش کرده بود. معاش وی خالی از ریا و صفات زشت و حالات ناپسند بود. وی نزد دیگرافراد شخصی درست گو و امین به اکانت می‌آمد. نبی ابعاد زمانی رسالت خویش را ابلاغ می کرد، مشرکان فرد اورا تکذیب نمی‌کردند بلکه آیه ها را منکر مسجد غدیر فلاحی مشهد می‌شدند.

این مقاله در قرآن هم آمده میباشد: «آن ها تو‌را به لاف‌گویی مجرم نمی کنند بلکه [این] ستمگران نشانه‌ها الاهی را انکار می‌نمایند.»[۱۵۸] از ابوجهل نیز نقل گردیده است که می‌اذعان کرد: ما تو‌را تکذیب نمی‌کنیم بلکه این آیه‌ها را مسجد بابا غدیر مشهد قبول نداریم.

[۱۵۹] نبی(ص) ابتدا اعلام رسالت خویش به قریش، به آنان اظهار‌کرد: «آیا درصورتی که به شما خبر دهم که در ورای این کوه سپاهی گرد آمده میباشد کلام من را می‌پذیرید؟» کلیه گفتند: بله، ما هیچ وقت از تو دروغی نشنیده‌ایم. بعد فرستاده اذعان کرد که از طرف پروردگار برای تهدید عموم مبعوث مسجد بابا قدرت مشهد شد‌ه‌است.[۱۶۰]

خوی
بهتر‌ترین و بارزترین ویژگی رسول(ص) سپس اخلاقی وی بوده میباشد. قرآن دراین مورد میگوید که «تو بر اخلاقی بلندمرتبه و گرانمایه توکل داری».[۱۶۱]

در وصف کردار و صفات رسول(ص) گفته‌اند که اکثر اوقات بی صدا بود و جز درتوان نیاز حرف نمی‌ذکر کرد. هیچ گاه مجموع دهن را نمی‌گشود، بیشتر تبسم داشت و هیچ‌گاه به صدای بلند نمی‌خندید، زیرا به کسی می‌خواست روی نماید، با تک تک بدن خود برمی‌گشت. به پاکیزگی و خوشبویی بسیار عشق‌مند بود، چندان‌که زیرا از جایی گذر می کرد، رهگذران بعداز وی، از تاثیر بوی خوش، حضورش را درمی‌یافتند. در کمال آسانی می‌زیست، بر زمین می‌گرد‌همایی و بر زمین طعام میخورد و هیچ گاه تکبر نداشت. هیچ‌گاه تا حد سیری خوراک نمی خورد و در اکثری مورد ها، به‌ویژه آن گاه که جدید به مدینه درآمده بود، گرسنگی را پذیرا بود. با اینهمه، زیرا راهبان نمی‌زیست و خویش می‌فرمود که از نعمت‌های عالم به حد، سود گرفته، هم روزه داشته و هم عبادت نموده است. خلق و خوی وی با مسلمان ها و حتی با متدینان به دیگر ادیان، روشی بر پایه ی شفقت و بزرگواری و سپری شد و بخشندگی بود. سیرت و معاش وی چنان مطبوعِ دلِ مسل

سیره نبوی و شخصیت فرستاده
نوشته‌ی علمیٔ مهم: سیره نبوی
با دقت بدین که در قرآن فرستاده را تحت عنوان سر مشق معرفی گردیده است: لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ (ترجمه:حتما برای شما در [اقتدا به] نبی خداوند سرمشقی نیکوست)[احزاب–۲۱] مسلمان ها آشنایی خلق نبی(ص) در جنبه‌های متعدد معاش را آیتم دقت قرار داده‌اند[۱۵۷] که بعضی از آن ها مسجد غدیر بلوار معلم مشهد عبارتند از:

نیک‌نامی
فرستاده(ص) پیش از بعثت، ۴۰ سال در بین عموم معاش کرده بود. معاش وی خالی از ریا و صفات زشت و حالات ناپسند بود. وی نزد دیگرافراد شخصی درست گو و امین به اکانت می‌آمد. نبی ابعاد زمانی رسالت خویش را ابلاغ می کرد، مشرکان فرد اورا تکذیب نمی‌کردند بلکه آیه ها را منکر مسجد غدیر فلاحی مشهد می‌شدند.

این مقاله در قرآن هم آمده میباشد: «آن ها تو‌را به لاف‌گویی مجرم نمی کنند بلکه [این] ستمگران نشانه‌ها الاهی را انکار می‌نمایند.»[۱۵۸] از ابوجهل نیز نقل گردیده است که می‌اذعان کرد: ما تو‌را تکذیب نمی‌کنیم بلکه این آیه‌ها را مسجد بابا غدیر مشهد قبول نداریم.

[۱۵۹] نبی(ص) ابتدا اعلام رسالت خویش به قریش، به آنان اظهار‌کرد: «آیا درصورتی که به شما خبر دهم که در ورای این کوه سپاهی گرد آمده میباشد کلام من را می‌پذیرید؟» کلیه گفتند: بله، ما هیچ وقت از تو دروغی نشنیده‌ایم. بعد فرستاده اذعان کرد که از طرف پروردگار برای تهدید عموم مبعوث مسجد بابا قدرت مشهد شد‌ه‌است.[۱۶۰]

خوی
بهتر‌ترین و بارزترین ویژگی رسول(ص) سپس اخلاقی وی بوده میباشد. قرآن دراین مورد میگوید که «تو بر اخلاقی بلندمرتبه و گرانمایه توکل داری».[۱۶۱]

در وصف کردار و صفات رسول(ص) گفته‌اند که اکثر اوقات بی صدا بود و جز درتوان نیاز حرف نمی‌ذکر کرد. هیچ گاه مجموع دهن را نمی‌گشود، بیشتر تبسم داشت و هیچ‌گاه به صدای بلند نمی‌خندید، زیرا به کسی می‌خواست روی نماید، با تک تک بدن خود برمی‌گشت. به پاکیزگی و خوشبویی بسیار عشق‌مند بود، چندان‌که زیرا از جایی گذر می کرد، رهگذران بعداز وی، از تاثیر بوی خوش، حضورش را درمی‌یافتند. در کمال آسانی می‌زیست، بر زمین می‌گرد‌همایی و بر زمین طعام میخورد و هیچ گاه تکبر نداشت. هیچ‌گاه تا حد سیری خوراک نمی خورد و در اکثری مورد ها، به‌ویژه آن گاه که جدید به مدینه درآمده بود، گرسنگی را پذیرا بود. با اینهمه، زیرا راهبان نمی‌زیست و خویش می‌فرمود که از نعمت‌های عالم به حد، سود گرفته، هم روزه داشته و هم عبادت نموده است. خلق و خوی وی با مسلمان ها و حتی با متدینان به دیگر ادیان، روشی بر پایه ی شفقت و بزرگواری و سپری شد و بخشندگی بود. سیرت و معاش وی چنان مطبوعِ دلِ مسل